Een terugblik die meestal niet eerlijk is
Bureaus schrijven graag over wat ze goed doen. Wij ook. Maar het meeste leerden we van de projecten die scheef gingen. Hieronder staan de drie aannames die we acht jaar geleden hadden en die we onderweg moesten loslaten.
De drie inzichten leggen we vandaag bij elke offerte op tafel, omdat we ze ooit pas in week 22 ontdekten.
Drie aannames die we losgelaten hebben
- Een goede analyse vooraf voorkomt scopecreep, het gaandeweg uitdijen van de opdracht. Dat klopt niet: zo'n analyse maakt dat we sneller doorhebben waar de scope schuift. Dat schuiven kunnen we niet voorkomen, maar wel bijsturen.
- Een externe stakeholder bewaakt zijn eigen belang. Soms gebeurt dat, maar vaker neemt iemand drie weken vakantie midden in een testfase. De bewaking moet aan onze kant zitten, ook al voelt het soms vervelend om dat hardop te zeggen.
- Techniek is het ingewikkeldste deel. Dat is zelden zo: de techniek is meestal te overzien. De meeste trajecten stranden op de keuze wie wat mag besluiten. Softwareprojecten zijn organisatieprojecten met software erin.
De projecten die mislukken, lopen bijna nooit stuk op de techniek, maar op de vraag wie er mag besluiten.
Wat we wél vasthielden
We hielden vast aan korte rondes met echt werkende software, aan vroeg contact met de mensen die het gaan gebruiken en aan een schriftelijke vastlegging van wat we juist niet bouwen. Die drie keuzes overleefden elk inzicht van de afgelopen acht jaar. Sta je zelf voor een maatwerktraject, dan bespreken we het graag in een GRIP-analyse, een kosteloos gesprek van ongeveer 30 minuten.
Wat je hieruit meeneemt
Scopecreep kun je niet voorkomen, maar wel bijsturen
Bewaking moet bij het bureau zitten, niet bij de stakeholder
Wat er niet gebouwd wordt, hoort op papier
Korte rondes met echt werkende software en vroeg contact met de gebruikers houden stand
